เรื่องเล่าสาวมะนาวหวาน
เรื่อง: ถ้ามีคนสอน....เราจะตั้งใจเรียนรู้
ตอน: หากคุณละเอียดมาก....เราจะละเอียดมากกว่า
วันนี้ไม่มีอะไรเลยจริง ๆ นะ ฮือ โน๊ตบุคมะนาวหวานเป็นอารายเนี๊ยะฟังเพลงแล้วเสียงเพี้ยน ๆ แล้วอ่ะเนี๊ยะ ลำโพงซ้ายขวาดูจะไม่เท่ากัน เอ๊ะยังไง
นี่ไง:ซื้อถูกหลาย ก็ได้มาหงุดหงิดตามหลัง 555+
ก็ไม่มีอะไรมากมาย วันนี้เป็นวันที่อยากจนนอนตายน้ำลายยืดไปกับหมอนหลัง
จากรบกับงานมาเป็นอาทิตย์ ปลุ๊กปั้มมันมา เหนือยจะตายอยากจะนอนก็ไม่ได้นอน หลับตื่น ๆ ตลอดเวลา ชีวิตต้องขนาดนั้นเลยเหรอบางก็สงสัยตัวเอง จะทำอะไรขนาดนั้น 5555+ หาผัวเลี้ยงสักคนก็พอมัย
รู้สึกจะเหนือยเกินไปแหล่ะนะ 5555+ แอบคิดบ้างอะไรบ้าง
(มโน) อีกแหล่ะ เข้าเรื่องดีกว่า
วันนี้มะนาวหวานเจอคนที่ละเอียดมาก ๆ คนหนึ่ง ป่ะ มะละเอียดแท้น้อ ตอนแรก ๆ มะนาวหวานรู้สึกหงุดหงิดใจมาก ๆ ทำไมต้องถามอะไรมากมาย เอาว่าปิดใจที่จะตอบคำถามเลยล่ะ แค่หลับตานอนฝันข้ามวันผ่านไป ตื่นขึ้นมาก็ได้ข้อความมาแต่เช้า ! ฮึม ๆ เอาจิ ๆ มาเรียนรู้ความละเอียดกันหน่อย ว่ามะนาวหวานจะมีศักยภาพพอที่จะละเลียดมากกว่ามัย 5555+ อยากเอาชนะซะงั้น ถ้าเค้าละเอียด มะนาวหวานก็ต้องละเอียดชัดเจนมากกว่าใช่มั้ย
น่านจิ ! คำตอบมันก็เห็น ๆ อยู่แล้ว
แค่ได้ลงมือทำมะนาวหวานก็เข้าใจว่า "อ่อ" เรากำลังเรียนรู้ที่จะเป็นคนที่ละเอียดคนหนึ่งนั้นเอง มะนาวหวานอยากขอบคุณเค้ามาก ๆ ที่ให้โอกาสมะนาวหวานได้เป็นคนละเอียดและใส่ใจ
ในทุกๆ สิ่งอย่าง ถ้ามะนาวหวานเรียนรู้กับเค้า คงจะได้เป็นคนที่ละเอียดไม่มากก็น้อยในอนาคต
มะนาวหวานจะได้จำ "ว่าความละเอียด" เป็นเช่นไร
อ่านเมลก็รู้ว่าเป็นระดับบริหาร ! เขียนร่ายยาว ปานหาว่าว ชัดเจนในทุกวันเวลาและรายละเอียดขนาดนั้น นั้นแหล่ะ!
มะนาวหวานคิดว่า เพราะระดับบริหารได้เจอกับปัญหาบ่อยกว่า รับรู้ข้อมูลมากกว่า ก็เลยเข้าใจมากกว่าและผลักดันให้ละเอียดละออในทุก ๆ เรื่องด้วยเช่นกัน มะนาวหวานก็อยากจะเป็นคนนั้นนะ
คนที่มีความละเอียดละออ "ใส่ใจทุกรายละเอียด"
สักวันมะนาวหวานจะเป็นคนนั้นให้ได้ คนที่ละเอียดละออในทุกสิ่งอย่างที่อยู่ในมือ และก็ต้องเป็นที่สามารถสื่อสารได้แบบดีเยี่ยม ปิด ่job ภายใน 3 นาทีรายประมาณนั้น 5555+
สะดุดเลย ลำโพงดังข้างเดียว !!! เป็นโน๊ตบุคพี่นี่ต้องอดทต่อแรงกระแทก และประสิทธิภาพของคุณภาพเสียง ภาพ ต้องดี ไม่มีสะดุดน๊าจา หงุดหงิดเลยเนี๊ยะ อือ
บ่จบเลย 5555+ เดี่ยว ๆ พี่จิไปสอยใหม่เอาให้ notebook ขั้นเทพไปเลย คิดถึง ASUS เลยอ่ะ
เง้อ ๆ ทำไมถึงเป็นแบบนี้ เห่อ ซื้อถึกหลายสมน้ำหน้าแน่
มะนาวหวาน (โหมด หงุดหงิด ๆ โน๊ตบุคบ่จบซ้ำ)
ว่ากันต่อวันหลังนะ หมดรมแหล่ะ 5555+ — at Khokpia Village Homestay.
No comments:
Post a Comment