Share
เรื่องเล่าสาวมะนาวหวาน
เรื่อง: หากชีวิตจะต้องเสียเวลา...จงเสียเวลาพัฒนาศักยภาพตัวเอง
ตอน: อย่ากลัว...ที่จะชนะตัวเอง
วันนี้ไม่มีอะไรมากค่ะ อยากจะบอกเล่าถึงเรื่องราวของผู้หญิงหนึ่งคนที่ที่กลัวการเรียนรู้ภาษาอังกฤษมาก ๆ และไม่เคยคิดว่าจะเรียนรู้ภาษาอังฤษอย่างจริงจัง
มะนาวหวานก็เป็นคนหนึ่งที่เอาตัวรอดได้ด้านภาษาอังกฤษนิดหน่อย ๆ เอาว่าแกรมม่าไม่แคร์ "สื่อสารได้" เข้าใจ จบได้ทุกเรื่อง
การที่ทุกคนได้เห็นมะนาวหวานเช่นนั้น ทำให้เกิดแรงผลักดันที่ทำให้ตัวเองอยากจะพัฒนาตัวเองขึ้นมา
มะนาวหวานคิดว่า "การที่เราได้มีเพื่อนสักคนหนึ่ง มะนาวหวานอยากจะให้เค้าได้อะไรสักอย่างที่ติดตัวเค้าไปในชีวิต ทัศนคติที่ลบต่อสิ่งใดสิ่งหนึ่งของการชีวิตเช่นกัน
หากสักคนเปลี่ยนแปลงได้ อาจจะช่วยให้เค้าได้มีโอกาสดีกว่าหลาย ๆ คน
เพื่อนคนนี้เช่นกันค่ะ "เค้าเริ่มจากลงเรียนภาษาอังกฤษครอสสั้น ๆ หนึ่งเดือน" จากนั้นก็เริ่มร้อนวิชาและเริ่มจากมีเพื่อนนนั่งข้าง ๆ และเริ่มที่จะเข้าใกล้ต่างชาติได้เองคนเดียว นี่แหล่ะค่ะ "การเลือกเพื่อนข้างกาย สามารถเปลี่ยนเราได้จริงๆ นะ"
มะนาวหวานค่อนข้างจะให้ความสำคัญกับทัศนคติติดลบกับบางเรื่องของคนหนึ่งคน
มะนาวหวานจะสัมผัสได้ถึง "เรื่องลบหรือเรื่องที่เค้าอยากจะก้าวข้ามผ่านเพื่อให้ตัวเองดีกว่า" มะนาวหวานอยากจะเชียรคนเหล่านั้นให้ก้าวข้ามผ่านพ้นไปให้ได้
มะนาวหวานรู้ว่ามันพราวนะ "ที่เค้าสามารถเปลี่ยนตัวเองได้ มันดีนะที่เค้ายอมที่ทิ้งเรื่องไม่ดีของตัวเองไว้ข้างหลังแล้วเหยียบสิ่งนั้นและเดินจากมันออกมา /// COOL
มะนาวหวานเชื่อว่า "ทุกคนเปลี่ยนตัวเองได้" ถ้าใจอยากจะเปลี่ยน และมันจะมีประสิทธิภาพมากกว่าที่มีคนยืนอยู่ข้างหลังคอยมองหลังให้คุณ "ให้คุณเดินไปข้างหน้า" และข้ามผ่านมันได้ มะนาวหวานชอบเป็นคนนั้น ที่ยืนมองคนจากด้านหลังและเห็นการก้าวผ่านไปได้อย่างดี
สำหรับเพื่อนคนนี้ "น่ายินดี" กับเค้านะคะ
จากคนที่ไม่รักภาษาอังกฤษเลย กลับไปนอนคิดแล้วคิดอีกอายุขนาดนี้แล้ว จะมีใครสอนภาษาให้เค้าได้หรือเปล่า เค้าจะทำได้ดีมัย "หน้าของคนเป็นครูเค้ามีหน้าที่สอนคุณให้รู้มากขึ้น ไม่ต้องกังวลแทนคนเป็นครูหรอกค่ะ" มะนาวหวานก็ยังคงจำได้
เรานั่งกินน้ำกันคนละขวด "เม้ามอยหอยสังข์อยู่ร้านนมญี่ปุ่นนั้น ภาพนั้นยังคงเป็นที่จดจำของมะนาวหวาน วันนี้เค้าเดินมาไกลจากภาพวันนั้นมาก ๆ ค่ะ มะนาวหวานอยากจะชวนเค้าไปทุกที่ที่มีต่างชาติ มะนาวหวานค่อนข้างจะมีเพื่อนต่างชาติเยอะพอ ๆ กับคนไทย ดังนั้นโอกาสได้สังสรรค์นอกรอบกับต่างชาติจะมีมากกว่าหลายคน "ไม่ว่ามะนาวหวานจะไปไหน ๆ ก็อยากจะให้เค้าไปด้วย อยากให้เค้าได้สัมผัส ได้สิ่งแวดล้อมใหม่ที่เอื้ออำนวยต่อการพัฒนาทักษะด้านภาษา
มะนาหวานค่อนข้างชื่นใจที่เห็นภาพดีงาม
บังเอิญมะนาวหวานติดภาระเร่งด่วนเลยทิ้งเพื่อนต่างชาติไว้กับอีกคนที่พูดภาษาไม่แข็งแรง แต่กลับมาแถบจะกอดคอกัน เออมะนาวหวานคิดว่า "เออ....วันดื่มเบียรก็ไม่ใช่เรื่องเลวร้ายเสมอไปนะ" ถ้าคิดดื่มเฉย ๆ แล้วไม่ได้อะไร แต่ดื่มแล้วได้เพื่อนดี ๆมาหนึ่งคนได้ทักษะภาษาที่ดีขึ้นมาอีกขั้น แบบนั้นเค้าเรียกว่าเป็น "ค่าลงทะเบียนเรียน" มะนาวหวานอยากให้เค้ามีทักษะที่ดีและสามารถสื่อสารได้ดีในอนาคต
มะนาวหวานเชื่อว่า "ความกลัวของเค้าได้หายไปหมดแล้ว" นับจากวันที่เรานั่งดื่มนมคุยกัน เชียรให้เปลี่ยนตัวเองและก้าวข้ามผ่านความกลัวในจิตใจของตัวเอง เดินไปสมัครเรียนคอร์สระยะสั้นแบบนั้น แบบนั้นก็ศักยภาพคุณดีขึ้นมาแล้วค่ะ ถึงตอนนี้คุณจะรู้ว่าคุณมาไกลแค่ไหนจากวันที่เริ่มที่จะเปลี่ยนตัวเอง
มะนาวหวานไม่แน่ใจ....ว่าวั้นพรุ่งนี้เรายังจะมีโอกาสเหมือนเดิมหรือเปล่า ไม่รู้วันรุ่งขึ้นเราจะยังได้เดินชิวกินข้าวและไปไหนต่อไหนกันเหมือนเคย ๆ มัย จะได้มีโอกาสดูแลอาคันตุกะจากแดนไกลเหมือนวันเก่าหรือเปล่า บอกไม่ได้หรอกค่ะ "เรื่องของอนาคต" แต่สิ่งหนึ่งที่มะนาวหวานรู้ ไม่ว่าวันนี้หรือ วันพรุ่งนี้ "คุณจะคุยกับต่างชาติได้โดยที่ไม่มีมะนาวหวาน" เวลาที่ผ่านมาได้บ่มเพาะตัวคุณให้แกร่งกล้าและไม่กลัวต่างชาติต่อไป
จงมั่นใจในตัวเองและอย่าหยุดเดินเพื่อพัฒนาทักษะที่ทุกคนพึงมี เพราะโอกาสดี ๆ จะมาจากทักษะที่ดีกว่าในทุกครั้งเสมอไป ไม่มีวันช้าไปสำหรับการเริ่มต้นสิ่งใด ทุก ๆ วันเป็นการเริ่มต้นได้เสมอ หากเริ่มแล้วแค่รักษาเอาไว้ ชีวิตเรามีเรื่องดี ๆมากมายพอ ๆ กับเรื่องร้าย ๆ หากชีวิตจะเลือกรักษาดูแลแต่สิ่งดี ๆ ให้กับตัวเองมะนาวหวานก็คิดว่าเป็นเรื่องที่สมควรอย่างยิ่ง
หากเลือกที่รักษา "จงรักษาสิ่งที่จะพัฒนาต่อได้ และทิ้งสิ่งที่ไร้คุณค่าสำหรับชีวิตของตัวเอง"
มะนาวหวาน (โหมด: อยากบอกยูมาไกลเกินกว่าจะหันหลังให้กับการพัฒนาทักษะทางภาษา)
//ไม่ว่านี้หรือวันหน้า ต่อให้ไม่มีคนยืนข้าง ๆ ยูก็จะมั่นใจและพัฒนาตัวเองได้อย่างดี อันเกิดจากความกลัวได้หายไปหมดแล้ว//
คุณทำได้ดีในทุก ๆ วัน "เชื่อสิ"
Friday, May 19, 2017
Friday, January 20, 2017
Thursday, December 22, 2016
เรื่องเล่าสาวมะนาวหวาน เรื่อง:คนเบื้องหลัง..... ตอน: กว่าจะมาถึง......วันนี้มีหลายคนที่อยู่เบื้องหลัง
Share
เรื่องเล่าสาวมะนาวหวาน
เรื่อง:คนเบื้องหลัง.....
ตอน: กว่าจะมาถึง......วันนี้มีหลายคนที่อยู่เบื้องหลัง
ขอมอบพื้นที่นี้ให้กับ Tim Brewer Tobi Tegel Andrew R. Cottam
ขอบคุณสำหรับทีมที่ช่วยเหลือและบุกเบิกโปรแกรมอาสาสมัคร "โฮมบุญ"
ขอบคุณมาก ๆ ค่ะ สำหรับทั้ง 3 ท่านที่ช่วยเหลือในวันที่เริ่มต้นโครงการ
วันนี้ผ่านไปเกือบปีแล้ว โครงการเรายังคงเดินต่อไปและพัฒนาต่อไปเพื่อให้เหมาะสมกับความเป็นจริง ประสบการณ์จะสอนมะนาวหวานให้พัฒนาโปรแกรมของเราให้เหมาะสมกับ "สถาณการณ์ สิ่งแวดล้อม และความเป็นจริง"
โลกความจริงสอนอะไรได้มากมายกว่าความเพ้อฝันนัก "มะนาวหวาน" ก้าวออกจากโลกเพ้อ ๆ ของตัวเอง และเข้าสู่โหมดความเป็นจริง แต่มะนาวหวานก็ไม่เคยเสียใจ ที่ครั้งหนึ่งเราได้ทิ้งทุกอย่างเพื่อให้ตัวเองได้เดินตามสิ่งที่เราฝัน
และการเดินตามฝันนั้น ทำให้มะนาวหวานได้เปลี่ยนแปลงตัวเองมากมาย ทั้งแนวคิด การใช้ชีวิต และสิ่งอื่นอีกมายมาย มะนาวหวานผู้เหย่อหยิ่งในศักศรีคนนั้นหายไปจากโลกใบนี้ มะนาวหวานคนที่มองโลกในแง่ดีเกินกว่าใคร ๆ ก็หายไปด้วยเช่นกัน คงไว้แต่คนที่เจนโลก เข้าใจสัจธรรมและทำทุกอย่างบนความเป็นจริง พร้อมกับดูแลตัวเองได้ดีมากขึ้น ไม่อ่อนไหวต่อแรงเสียดทานและไม่เปิดช่องว่างให้ใคร ๆ เข้ามาทำร้ายทำลายจิตใจของตัวเองได้เช่นเดิม
มะนาวหวานตอนเรื่มต้นยังบอบบางและอ่อนแอยิ่งนัก มะนาวหวานไม่เคยคิดและมองรอบด้านและทำการใดอย่างไม่ระมัดระวัง มองเพียงด้านเดียว ไม่ได้มองเหรียญอีกด้านด้วยซ้ำ คิดแค่ว่ามันจะดี "จะมีอนาคต" 5555555+
พร่ามเนอะ !!!!!!!! เอาว่าสาวโลกสวยได้หายไปจากโลกนี้ 1 คนจากการเลือกเดินตามความฝันที่ใคร ๆ เค้าก็ไม่ทำกัน มะนาวหวานเป็นเป็นคนโชคดีที่เดินออกมาจากโลกฝันของตัวเองได้ทันเวลา ไม่ว่าจะอย่างไรการได้เดินตามฝันก็เป็นความสุขจนล้นใจอย่างบอกไม่ถูก "อยากจะตื่นทุกวันเพื่อให้ได้ทำสิ่งนั้น" เท้าของเราเหมือนล่องลอย ในวันที่เราได้สิ่งที่เราฝันมากครอบครอง ! มะนาวหวานยังจำภาพวันเหล่านั้นได้ดี "ที่สุดของการมีชีวิต คือได้สิ่งที่เราฝันมาครอง" ต่อให้แลกมากับความเจ็บปวด ก็ยังเป็นความเจ็บปวดที่สวยงาม
หลายคนคงสงสัย "พร่ามอะไร" มะนาวหวานก็ไม่ได้บอกว่าใคร ๆ จะได้สัมผัสความรู้สึกเหล่านี้หรอกค่ะ คนบนโลกนี้คงไม่มีกี่คนที่จะได้ลิ้มรสของการได้มาสิ่งที่เราฝันโดยง่ายหรอก เพราะหลายคนคงยอมแพ้ก่อนที่จะได้มันมาครอบครอง
"จริงมัย" ฝันของคุณจะเล็กหรือจะใหญ่ มะนาวหวานก็บอกได้เลยว่ามันมีคุณค่ากับเราในวันที่เราสามารถขว้ามันครอบครอง ต่อให้ไร้คุณค่าในสายตามนุษย์ทั้งโลก ก็อย่าไปแคร์เลยค่ะ "ช่างหัวมาน"
ขอให้ทุกคนที่มีฝันเดินก้าวตามฝันอย่างมี "สติ" นะคะ กว่าจะได้มันมาอาจจะต้องทิ้งทุกอย่างที่มีเพื่อแลกมันมา อาจจะคุ้มหรืออาจจะไร้ค่าในสายตาคนอื่น แต่มันเป็นคุณค่าในชีวิตของเราแล้วนั้น คนอื่นที่ไม่เห็นค่าของเราก็ไม่สำคัญเช่นกันค่ะ
ขอให้ทุกคนมีความสุขกับการเดินทางบนเส้นทางฝัน อาจจะเลือนลางในวันนี้ ถ้าตั้งใจที่จะได้มันมา "สักวันจะเป็นของเรา"
แชร์วนไป....สำหรับคำขอบคุณให้ถึงคนที่นอนป่วยบนเตียงคนไข้ ขอบคุณสำหรับมิตรภาพดีๆระหว่างเรา ความเป็นเพื่อนของเราก็จะไม่จางหายไปไหน ขอบคุณที่ยอมกินอาหารไทยทั้งที่อยากจะกินอาหารฝรั่ง ขอบคุณที่ไปด้วยทุกที่มะนาวหวานต้องไป ขอบคุณที่ดูแลช่วยเหลือในทุก ๆ ด้าน ไม่ว่าพรใดบนโลกใบนี้หรือสิ่งดี ๆ ใดที่เราเคยทำด้วยกัน ก็ขอให้พรและสิ่งดี ๆ นั้นกลับยังคนที่ป่วยอยู่ ให้รู้ว่ามีคนหนึ่งที่ระลึกถึงสิ่งดี ๆท ี่คุณเคยทำให้เสมอ
มะนาวหวาน (โหมดแชร์วนไปให้อีกคนรับรู้ และหายป่วยในเร็ววัน)
llอดทนกับความเจ็บปวด และโรคภัยไข้เจ็บกลับมาแข็งแรงเหมือนเดิมll
เรื่องเล่าสาวมะนาวหวาน
เรื่อง:คนเบื้องหลัง.....
ตอน: กว่าจะมาถึง......วันนี้มีหลายคนที่อยู่เบื้องหลัง
ขอมอบพื้นที่นี้ให้กับ Tim Brewer Tobi Tegel Andrew R. Cottam
ขอบคุณสำหรับทีมที่ช่วยเหลือและบุกเบิกโปรแกรมอาสาสมัคร "โฮมบุญ"
ขอบคุณมาก ๆ ค่ะ สำหรับทั้ง 3 ท่านที่ช่วยเหลือในวันที่เริ่มต้นโครงการ
วันนี้ผ่านไปเกือบปีแล้ว โครงการเรายังคงเดินต่อไปและพัฒนาต่อไปเพื่อให้เหมาะสมกับความเป็นจริง ประสบการณ์จะสอนมะนาวหวานให้พัฒนาโปรแกรมของเราให้เหมาะสมกับ "สถาณการณ์ สิ่งแวดล้อม และความเป็นจริง"
โลกความจริงสอนอะไรได้มากมายกว่าความเพ้อฝันนัก "มะนาวหวาน" ก้าวออกจากโลกเพ้อ ๆ ของตัวเอง และเข้าสู่โหมดความเป็นจริง แต่มะนาวหวานก็ไม่เคยเสียใจ ที่ครั้งหนึ่งเราได้ทิ้งทุกอย่างเพื่อให้ตัวเองได้เดินตามสิ่งที่เราฝัน
และการเดินตามฝันนั้น ทำให้มะนาวหวานได้เปลี่ยนแปลงตัวเองมากมาย ทั้งแนวคิด การใช้ชีวิต และสิ่งอื่นอีกมายมาย มะนาวหวานผู้เหย่อหยิ่งในศักศรีคนนั้นหายไปจากโลกใบนี้ มะนาวหวานคนที่มองโลกในแง่ดีเกินกว่าใคร ๆ ก็หายไปด้วยเช่นกัน คงไว้แต่คนที่เจนโลก เข้าใจสัจธรรมและทำทุกอย่างบนความเป็นจริง พร้อมกับดูแลตัวเองได้ดีมากขึ้น ไม่อ่อนไหวต่อแรงเสียดทานและไม่เปิดช่องว่างให้ใคร ๆ เข้ามาทำร้ายทำลายจิตใจของตัวเองได้เช่นเดิม
มะนาวหวานตอนเรื่มต้นยังบอบบางและอ่อนแอยิ่งนัก มะนาวหวานไม่เคยคิดและมองรอบด้านและทำการใดอย่างไม่ระมัดระวัง มองเพียงด้านเดียว ไม่ได้มองเหรียญอีกด้านด้วยซ้ำ คิดแค่ว่ามันจะดี "จะมีอนาคต" 5555555+
พร่ามเนอะ !!!!!!!! เอาว่าสาวโลกสวยได้หายไปจากโลกนี้ 1 คนจากการเลือกเดินตามความฝันที่ใคร ๆ เค้าก็ไม่ทำกัน มะนาวหวานเป็นเป็นคนโชคดีที่เดินออกมาจากโลกฝันของตัวเองได้ทันเวลา ไม่ว่าจะอย่างไรการได้เดินตามฝันก็เป็นความสุขจนล้นใจอย่างบอกไม่ถูก "อยากจะตื่นทุกวันเพื่อให้ได้ทำสิ่งนั้น" เท้าของเราเหมือนล่องลอย ในวันที่เราได้สิ่งที่เราฝันมากครอบครอง ! มะนาวหวานยังจำภาพวันเหล่านั้นได้ดี "ที่สุดของการมีชีวิต คือได้สิ่งที่เราฝันมาครอง" ต่อให้แลกมากับความเจ็บปวด ก็ยังเป็นความเจ็บปวดที่สวยงาม
หลายคนคงสงสัย "พร่ามอะไร" มะนาวหวานก็ไม่ได้บอกว่าใคร ๆ จะได้สัมผัสความรู้สึกเหล่านี้หรอกค่ะ คนบนโลกนี้คงไม่มีกี่คนที่จะได้ลิ้มรสของการได้มาสิ่งที่เราฝันโดยง่ายหรอก เพราะหลายคนคงยอมแพ้ก่อนที่จะได้มันมาครอบครอง
"จริงมัย" ฝันของคุณจะเล็กหรือจะใหญ่ มะนาวหวานก็บอกได้เลยว่ามันมีคุณค่ากับเราในวันที่เราสามารถขว้ามันครอบครอง ต่อให้ไร้คุณค่าในสายตามนุษย์ทั้งโลก ก็อย่าไปแคร์เลยค่ะ "ช่างหัวมาน"
ขอให้ทุกคนที่มีฝันเดินก้าวตามฝันอย่างมี "สติ" นะคะ กว่าจะได้มันมาอาจจะต้องทิ้งทุกอย่างที่มีเพื่อแลกมันมา อาจจะคุ้มหรืออาจจะไร้ค่าในสายตาคนอื่น แต่มันเป็นคุณค่าในชีวิตของเราแล้วนั้น คนอื่นที่ไม่เห็นค่าของเราก็ไม่สำคัญเช่นกันค่ะ
ขอให้ทุกคนมีความสุขกับการเดินทางบนเส้นทางฝัน อาจจะเลือนลางในวันนี้ ถ้าตั้งใจที่จะได้มันมา "สักวันจะเป็นของเรา"
แชร์วนไป....สำหรับคำขอบคุณให้ถึงคนที่นอนป่วยบนเตียงคนไข้ ขอบคุณสำหรับมิตรภาพดีๆระหว่างเรา ความเป็นเพื่อนของเราก็จะไม่จางหายไปไหน ขอบคุณที่ยอมกินอาหารไทยทั้งที่อยากจะกินอาหารฝรั่ง ขอบคุณที่ไปด้วยทุกที่มะนาวหวานต้องไป ขอบคุณที่ดูแลช่วยเหลือในทุก ๆ ด้าน ไม่ว่าพรใดบนโลกใบนี้หรือสิ่งดี ๆ ใดที่เราเคยทำด้วยกัน ก็ขอให้พรและสิ่งดี ๆ นั้นกลับยังคนที่ป่วยอยู่ ให้รู้ว่ามีคนหนึ่งที่ระลึกถึงสิ่งดี ๆท ี่คุณเคยทำให้เสมอ
มะนาวหวาน (โหมดแชร์วนไปให้อีกคนรับรู้ และหายป่วยในเร็ววัน)
llอดทนกับความเจ็บปวด และโรคภัยไข้เจ็บกลับมาแข็งแรงเหมือนเดิมll
Volunteer Program in KhonKean,Thailand
Share
Lotus คือ อะไร
คือดอกบัวสีขาวที่อยู่ในบ่อน้ำของวัด เป็นบัวขาว ที่สามารถถวายพระได้ เนื่องจากกิจกรรมแรกของการรวมตัวกันนั้น คือการเก็บบัว ทำให้เจนตั้งต้นคิดชื่อกลุ่มดอกบัวขึ้นมาและชนะเสียงโหวต
ที่แคทเสนอ Parrot
ทำไมต้องมี Lotus Group:
กลุ่มเฉพาะกิจที่จัดตั้งขึ้นมาเพื่อสนับสนุนงานอาสาสมัคร ที่จะเข้ามาสอนภาษาอังกฤษ
โรงเรียนบ้านโคกสีโคกเปี้ย ทุกคนล้วนอาสาจะดูแลทุกคนที่จะเข้าทำประโยชน์ให้กับโรงเรียน
ในฐานะของเจ้าของบ้าน Lotus Group จะเป็นตัวแทนของโรงเรียนและหมู่บ้าน
บทบาทหน้าที่ Lotus Group
Lotus ทุกคนจะทำหน้าที่เป็น Ambassador ของหมู่บ้านและโรงเรียน ทุกคนจะดูอาสาสมัคร
ที่เข้ามาในหมู่บ้าน เช่นการเดินไปโรงเรียนร่วมกัน และกลับพร้อมกัน และหลังเลิกเรียนก็จะพา
อาสาสมัครไปเที่ยวในหมู่บ้าน หรือทำกิจกรรมอื่นในหมู่บ้าน
เป้าหมายของ Lotus Group
Lotus กลุ่มจะเป็นเด็กวัยรุ่นยุคใหม่ ที่ใช้เวลาว่างมาฝึกทักษะด้านภาษาอังกฤษ และกิจรรมอื่น ๆ
ที่จะสนับสนุนงานอาสาสมัคร เช่น การถ่ายภาพ ทำวีดีโอ ประชาสัมพันธ์ สมาชิกกลุ่มสามารถจะบอกได้ว่าตัวเองต้องการทำเรื่องใด สามารถใช้เวทีนี้ในการแสดงออกได้เต็มที่
อนาคตของ Lotus Group
1) Volunteer Supporter
2) Co - Guide
3) Youth Guide
4) ช่างภาพรุ่นจิ๋ว
5) ช่างตัดต่อรุ่นเยาว์
6) เด็กรุ่นใหม่ที่จะสืบทอดวัฒนธรรมชุมชน
รางวัล ของ Lotus Group
หากทำงานครบ 1 ปีการศึกษา จะได้รับทุนการศึกษา และเกียรติบัตร ประกาศเกียติคุณในการช่วยเหลือสนับสนุนงานอาสาสมัคร
"แม้พี่จะเหนือยล้าจากสิ่งที่ทำมากแค่ไหน แม้มองภาพที่เต็มไปด้วยรอยยิ้มของทุกคนแล้ว
พี่กลับมีกำลังใจกลับขึ้นมาทุกครั้งไป...........แม้วันนี้เราเลือกที่จะจับมือเดินไปพี่แล้ว ไม่ว่าวันข้างหน้าจะเลือกที่จะปล่อยมือพี่ หรือจะหันหลังให้พี่ พี่ก็จะไม่ปล่อยมือพวกเราไป.......เดินไปด้วยกันนะ"
วันนี้พี่ไม่แน่ใจว่าทุกอย่างจะเป็นไปอย่างวางแผนไหม ปัญหาหลาย ๆอย่างทำให้พี่ต้องตัดสินใจเลือก และสิ่งที่พี่เลือกมันไม่ใช่ดีที่สุด แต่พี่ก็ยังเหลือเวลาอยู่บ้างที่จะรักษาสิ่งที่สร้างขึ้นมาเอาไว้
เด็กชนบทไม่ใช่ไม่เก่ง.......แค่เรามีโอกาสน้อยกว่าคนอื่นเท่านั้น ศักยภาพของทุกคนมีเหลือล้น
และโอกาสมาถึงแล้ว ช่วยคว้ามันเอาไว้ ก่อนที่พี่จะหมดแรงทำมัน ก่อนที่พวกเราจะเสียโอกาสไปตลอดกาล
อนาคตพวกเราจะเป็นบัวสีขาว ที่ทุกคนอยากจะได้มาเพื่อถวายพระ แม้มันอยู่ในน้ำบัวก็ยังสวยงามน่ามองเสมอ ชีวิตไม่ง่ายถ้าเราไม่สร้างรากฐานให้ตัวเองตั้งแต่ยังเด็ก พี่บอกได้เลยว่าชีวิตจริงไม่มีเหมือนนิยาย ไม่มีสิ่งใดจะได้มาด้วยการมองแล้วมันจะลอยเข้ามา ทุกอย่างใช้ 1 สมอง 2 มือ แรงกายแรงใจแลกมาทั้งนั้น
Lotus คือ อะไร
คือดอกบัวสีขาวที่อยู่ในบ่อน้ำของวัด เป็นบัวขาว ที่สามารถถวายพระได้ เนื่องจากกิจกรรมแรกของการรวมตัวกันนั้น คือการเก็บบัว ทำให้เจนตั้งต้นคิดชื่อกลุ่มดอกบัวขึ้นมาและชนะเสียงโหวต
ที่แคทเสนอ Parrot
ทำไมต้องมี Lotus Group:
กลุ่มเฉพาะกิจที่จัดตั้งขึ้นมาเพื่อสนับสนุนงานอาสาสมัคร ที่จะเข้ามาสอนภาษาอังกฤษ
โรงเรียนบ้านโคกสีโคกเปี้ย ทุกคนล้วนอาสาจะดูแลทุกคนที่จะเข้าทำประโยชน์ให้กับโรงเรียน
ในฐานะของเจ้าของบ้าน Lotus Group จะเป็นตัวแทนของโรงเรียนและหมู่บ้าน
บทบาทหน้าที่ Lotus Group
Lotus ทุกคนจะทำหน้าที่เป็น Ambassador ของหมู่บ้านและโรงเรียน ทุกคนจะดูอาสาสมัคร
ที่เข้ามาในหมู่บ้าน เช่นการเดินไปโรงเรียนร่วมกัน และกลับพร้อมกัน และหลังเลิกเรียนก็จะพา
อาสาสมัครไปเที่ยวในหมู่บ้าน หรือทำกิจกรรมอื่นในหมู่บ้าน
เป้าหมายของ Lotus Group
Lotus กลุ่มจะเป็นเด็กวัยรุ่นยุคใหม่ ที่ใช้เวลาว่างมาฝึกทักษะด้านภาษาอังกฤษ และกิจรรมอื่น ๆ
ที่จะสนับสนุนงานอาสาสมัคร เช่น การถ่ายภาพ ทำวีดีโอ ประชาสัมพันธ์ สมาชิกกลุ่มสามารถจะบอกได้ว่าตัวเองต้องการทำเรื่องใด สามารถใช้เวทีนี้ในการแสดงออกได้เต็มที่
อนาคตของ Lotus Group
1) Volunteer Supporter
2) Co - Guide
3) Youth Guide
4) ช่างภาพรุ่นจิ๋ว
5) ช่างตัดต่อรุ่นเยาว์
6) เด็กรุ่นใหม่ที่จะสืบทอดวัฒนธรรมชุมชน
รางวัล ของ Lotus Group
หากทำงานครบ 1 ปีการศึกษา จะได้รับทุนการศึกษา และเกียรติบัตร ประกาศเกียติคุณในการช่วยเหลือสนับสนุนงานอาสาสมัคร
"แม้พี่จะเหนือยล้าจากสิ่งที่ทำมากแค่ไหน แม้มองภาพที่เต็มไปด้วยรอยยิ้มของทุกคนแล้ว
พี่กลับมีกำลังใจกลับขึ้นมาทุกครั้งไป...........แม้วันนี้เราเลือกที่จะจับมือเดินไปพี่แล้ว ไม่ว่าวันข้างหน้าจะเลือกที่จะปล่อยมือพี่ หรือจะหันหลังให้พี่ พี่ก็จะไม่ปล่อยมือพวกเราไป.......เดินไปด้วยกันนะ"
วันนี้พี่ไม่แน่ใจว่าทุกอย่างจะเป็นไปอย่างวางแผนไหม ปัญหาหลาย ๆอย่างทำให้พี่ต้องตัดสินใจเลือก และสิ่งที่พี่เลือกมันไม่ใช่ดีที่สุด แต่พี่ก็ยังเหลือเวลาอยู่บ้างที่จะรักษาสิ่งที่สร้างขึ้นมาเอาไว้
เด็กชนบทไม่ใช่ไม่เก่ง.......แค่เรามีโอกาสน้อยกว่าคนอื่นเท่านั้น ศักยภาพของทุกคนมีเหลือล้น
และโอกาสมาถึงแล้ว ช่วยคว้ามันเอาไว้ ก่อนที่พี่จะหมดแรงทำมัน ก่อนที่พวกเราจะเสียโอกาสไปตลอดกาล
อนาคตพวกเราจะเป็นบัวสีขาว ที่ทุกคนอยากจะได้มาเพื่อถวายพระ แม้มันอยู่ในน้ำบัวก็ยังสวยงามน่ามองเสมอ ชีวิตไม่ง่ายถ้าเราไม่สร้างรากฐานให้ตัวเองตั้งแต่ยังเด็ก พี่บอกได้เลยว่าชีวิตจริงไม่มีเหมือนนิยาย ไม่มีสิ่งใดจะได้มาด้วยการมองแล้วมันจะลอยเข้ามา ทุกอย่างใช้ 1 สมอง 2 มือ แรงกายแรงใจแลกมาทั้งนั้น
Tuesday, November 22, 2016
Subscribe to:
Posts (Atom)