เรื่องเล่าสาวมะนาวหวาน
เรื่อง:คนเบื้องหลัง.....
ตอน: กว่าจะมาถึง......วันนี้มีหลายคนที่อยู่เบื้องหลัง
ขอมอบพื้นที่นี้ให้กับ Tim Brewer Tobi Tegel Andrew R. Cottam
ขอบคุณสำหรับทีมที่ช่วยเหลือและบุกเบิกโปรแกรมอาสาสมัคร "โฮมบุญ"
ขอบคุณมาก ๆ ค่ะ สำหรับทั้ง 3 ท่านที่ช่วยเหลือในวันที่เริ่มต้นโครงการ
วันนี้ผ่านไปเกือบปีแล้ว โครงการเรายังคงเดินต่อไปและพัฒนาต่อไปเพื่อให้เหมาะสมกับความเป็นจริง ประสบการณ์จะสอนมะนาวหวานให้พัฒนาโปรแกรมของเราให้เหมาะสมกับ "สถาณการณ์ สิ่งแวดล้อม และความเป็นจริง"
โลกความจริงสอนอะไรได้มากมายกว่าความเพ้อฝันนัก "มะนาวหวาน" ก้าวออกจากโลกเพ้อ ๆ ของตัวเอง และเข้าสู่โหมดความเป็นจริง แต่มะนาวหวานก็ไม่เคยเสียใจ ที่ครั้งหนึ่งเราได้ทิ้งทุกอย่างเพื่อให้ตัวเองได้เดินตามสิ่งที่เราฝัน
และการเดินตามฝันนั้น ทำให้มะนาวหวานได้เปลี่ยนแปลงตัวเองมากมาย ทั้งแนวคิด การใช้ชีวิต และสิ่งอื่นอีกมายมาย มะนาวหวานผู้เหย่อหยิ่งในศักศรีคนนั้นหายไปจากโลกใบนี้ มะนาวหวานคนที่มองโลกในแง่ดีเกินกว่าใคร ๆ ก็หายไปด้วยเช่นกัน คงไว้แต่คนที่เจนโลก เข้าใจสัจธรรมและทำทุกอย่างบนความเป็นจริง พร้อมกับดูแลตัวเองได้ดีมากขึ้น ไม่อ่อนไหวต่อแรงเสียดทานและไม่เปิดช่องว่างให้ใคร ๆ เข้ามาทำร้ายทำลายจิตใจของตัวเองได้เช่นเดิม
มะนาวหวานตอนเรื่มต้นยังบอบบางและอ่อนแอยิ่งนัก มะนาวหวานไม่เคยคิดและมองรอบด้านและทำการใดอย่างไม่ระมัดระวัง มองเพียงด้านเดียว ไม่ได้มองเหรียญอีกด้านด้วยซ้ำ คิดแค่ว่ามันจะดี "จะมีอนาคต" 5555555+
พร่ามเนอะ !!!!!!!! เอาว่าสาวโลกสวยได้หายไปจากโลกนี้ 1 คนจากการเลือกเดินตามความฝันที่ใคร ๆ เค้าก็ไม่ทำกัน มะนาวหวานเป็นเป็นคนโชคดีที่เดินออกมาจากโลกฝันของตัวเองได้ทันเวลา ไม่ว่าจะอย่างไรการได้เดินตามฝันก็เป็นความสุขจนล้นใจอย่างบอกไม่ถูก "อยากจะตื่นทุกวันเพื่อให้ได้ทำสิ่งนั้น" เท้าของเราเหมือนล่องลอย ในวันที่เราได้สิ่งที่เราฝันมากครอบครอง ! มะนาวหวานยังจำภาพวันเหล่านั้นได้ดี "ที่สุดของการมีชีวิต คือได้สิ่งที่เราฝันมาครอง" ต่อให้แลกมากับความเจ็บปวด ก็ยังเป็นความเจ็บปวดที่สวยงาม
หลายคนคงสงสัย "พร่ามอะไร" มะนาวหวานก็ไม่ได้บอกว่าใคร ๆ จะได้สัมผัสความรู้สึกเหล่านี้หรอกค่ะ คนบนโลกนี้คงไม่มีกี่คนที่จะได้ลิ้มรสของการได้มาสิ่งที่เราฝันโดยง่ายหรอก เพราะหลายคนคงยอมแพ้ก่อนที่จะได้มันมาครอบครอง
"จริงมัย" ฝันของคุณจะเล็กหรือจะใหญ่ มะนาวหวานก็บอกได้เลยว่ามันมีคุณค่ากับเราในวันที่เราสามารถขว้ามันครอบครอง ต่อให้ไร้คุณค่าในสายตามนุษย์ทั้งโลก ก็อย่าไปแคร์เลยค่ะ "ช่างหัวมาน"
ขอให้ทุกคนที่มีฝันเดินก้าวตามฝันอย่างมี "สติ" นะคะ กว่าจะได้มันมาอาจจะต้องทิ้งทุกอย่างที่มีเพื่อแลกมันมา อาจจะคุ้มหรืออาจจะไร้ค่าในสายตาคนอื่น แต่มันเป็นคุณค่าในชีวิตของเราแล้วนั้น คนอื่นที่ไม่เห็นค่าของเราก็ไม่สำคัญเช่นกันค่ะ
ขอให้ทุกคนมีความสุขกับการเดินทางบนเส้นทางฝัน อาจจะเลือนลางในวันนี้ ถ้าตั้งใจที่จะได้มันมา "สักวันจะเป็นของเรา"
แชร์วนไป....สำหรับคำขอบคุณให้ถึงคนที่นอนป่วยบนเตียงคนไข้ ขอบคุณสำหรับมิตรภาพดีๆระหว่างเรา ความเป็นเพื่อนของเราก็จะไม่จางหายไปไหน ขอบคุณที่ยอมกินอาหารไทยทั้งที่อยากจะกินอาหารฝรั่ง ขอบคุณที่ไปด้วยทุกที่มะนาวหวานต้องไป ขอบคุณที่ดูแลช่วยเหลือในทุก ๆ ด้าน ไม่ว่าพรใดบนโลกใบนี้หรือสิ่งดี ๆ ใดที่เราเคยทำด้วยกัน ก็ขอให้พรและสิ่งดี ๆ นั้นกลับยังคนที่ป่วยอยู่ ให้รู้ว่ามีคนหนึ่งที่ระลึกถึงสิ่งดี ๆท ี่คุณเคยทำให้เสมอ
มะนาวหวาน (โหมดแชร์วนไปให้อีกคนรับรู้ และหายป่วยในเร็ววัน)
llอดทนกับความเจ็บปวด และโรคภัยไข้เจ็บกลับมาแข็งแรงเหมือนเดิมll
No comments:
Post a Comment