Share

เรื่องเล่าสาวมะนาวหวาน
เรื่อง:เบรคกำแพงความกลัวในจิตใจ...
ตอน:ความสำเร็จที่ยิ่งใหญ่....เพียงก้าวผ่านความกลัวในจิตใจของตัวเราเอง

สวัสดีค่ะ ห่างหายไปจากวงการไปหลายเดือนนกลับมาคราวนี้
มะนาวหวานมีมุมมองใหม่ ๆ มาฝาก มะนาวหวานกำลังรู้สึก.....การได้เล่าเรื่องความสำเร็จของคนอื่นเป็นความภูมิใจของมะนาวหวานอีกอย่างหนึ่ง มะนาวหวานก็ตลกตัวเองในหลายครั้ง ที่มะนาวหวานรู้มีคุณค่าและราคาชีวิตมากขึ้นในทุกครั้งที่มะนาวหวานได้เห็นคนรอบตัว "ได้พัฒนาศักยภาพตัวเอง หรือ ทำอะไรใหม่ ๆ ที่เป็นสิ่งดี ๆ ให้กับคนเหล่านั้นเอง" รู้สึกดี ๆจริงนะ ๆ
การได้เป็นเพียงเฝ้าดูคนอื่น ๆ ได้โลดแล่นในเส้นทางที่ดี ๆ หรือ ทำสิ่งดี ๆ ให้กับตัวเค้าเอง มันเป็นอารายที่ดีงามฟุด !!!!

ทุกคนอาจจะเป็นภาพแล้วใช่มัยคะ "ภาพนี้จะเป็นความทรงจำของคน ๆ หนึ่งไปทั้งชีวิต"
เพราะภาพนี้มีความหมายซ้อนไว้ข้างหลังภาพมากมาย
ภาพนี้เป็นภาพที่ คน ๆ หนึ่งที่ใช้เวลาตัดสินใจหลายวันเพื่อที่จะเรียนภาษาอังกฤษ ผู้หญิงนอนคิดมากหลายวัน ก่อนที่จะตัดสินใจไปเสมัครเรียนภาษาอังกฤษ และเดินกลับมาเจอต่างชาติ ๆ ตัวเป็น ๆ ต่อหน้าต่อตา มะนาวหวานเชื่อว่า  "อยากจะคุย

แต่ก็กลัวไม่รู้จะทำอย่างไร" ทุกอย่างดูหน้ากลัว ดูไม่รู้จะทำอย่างไรดี ไม่รู้จะจัดการอย่างไรดีเลยนะ

"สถานการบังคับ หรือ สิ่งแวดล้อมเอื้ออำนวยจะทำให้ให้คนเราสามารถทำอะไรที่พิเศษได้มากขึ้น ร่วมกับความต้องการ หรือ ความอยากจะทำ อยากจะได้ด้วย"

มะนาวหวานเห็นแววตาของคนตื่นเต้นที่ได้โอกาส และความกลัว ๆ กล้าแฝงในแววตาคู่นั้น "ความกลัว"ที่แอบแฝงในจิตใจ กำลังต่อสู้กับความกล้าหาญที่อยากจะเอาชนะความ
กลัว ที่สุดประโยคุถามตอบธรรมดา ๆ ก็เปล่งออกมาเป็นถ้อยคำและประโยค  เห็นมัยละ !!

"ทุกคนทำได้นะ"

ทุกคนในเมืองไทยเรียนภาษาอังกฤษมานาน แต่ไม่มีโอกาสได้ใช้สักที ครั้นจะใช้ทีไรก็ห่วงว่าแกรมม่าจะไม่ได้ สำเนียงจะไม่เป๊ะ กลัวคนอื่นจะฟังเราไม่รู้เรื่อง กลัวเค้ารำคาญ "หลายหลายเหตุผลของคนที่ไม่ยอมพุดภาษาอังกฤษ" อ่ะนะ  สำหรับมะนาวหวาน แกรมม่าเหรอ ไม่มี ไม่สนใจ อยากพูดไรพุด อยากคุยไรคุย ไม่รู้เรื่องถามซ้ำ ย้ำลงไปให้เค้าพุดกับเราช้า ๆ ภาษาอังกฤษเป็นภาษาที่ 2 สำหรับคนไทย ไม่ต้องคิดมากเรื่องความถูกต้องทั้งหลักการและแกรมม่า ขอแค่คุณไม่กลัวที่จะพูดจะโต้ตอบจะสื่อสาร
เชื่อมะนาวหวานมัยคะ "ทุกคนสามารถพุดคุยและสื่อสารได้รู้เรื่อง" กับต่างชาติทุกคนแน่นอน

"สำคัญ...............ใจคุณกล้ามัย.....กลัวมัย ถ้าคุณไม่กลัวซะอย่าง ไม่ว่าอะไร ๆ คุณก็ทำได้หมดแหล่ะ.....ไม่ว่าจะทำอะไรก็ตามบนโลกใบนี้นะคะ

"ภาพๆ นี้เก็บไว้เป็นที่ระลึกสำหรับความทรงจำดี ๆ ของการเริ่มต้นเรียนรู้และพัฒนาภาษาอังกฤษของยายพรล่า"

ความกลัวที่คุกรุ่นในจิตใจ ไม่อาจจะชนะความอยากพัฒนาศักยภาพของตัวเราได้
ยินดีด้วยนะคะ ที่คุณข้ามผ่านกำแพงเก่า ๆ และกล้าหาญมากพอที่จะเดินหันหลังให้ความกลัว
ไม่มีคำว่าสายหรือช้า ในวันที่เราอยากจะเริ่มต้น ไม่ว่าสิ่งใดก็ตาม"

ขอบคุณ Andrew  แม่นางถูกเวลาได้ภาพดี ๆ สร้างจำไปทั้งชีวิตสำหรับคนหนึ่งคนเลยนะ

มะนาวหวาน (โหมด แค่หันหลังให้ความกลัว ชีวิตก็ไม่มีอะไรที่ทำไม่ได้อีกต่อไป)