เรื่องเล่าสาวมะนาวหวาน
เรื่อง ขอบคุณสำหรับทุกอย่าง ตอน เสียงขอบคุณจากคนที่มา....
ขอมอบพื้นที่นี้แด่คนที่มีฝัน มะนาวหวานเพิ่งรู้ว่า สิ่งที่มะนาวหวานทำอยู่มันคือสิ่งที่ "ใช่" สำหรับตัวเองมากที่สุด มะนาวหวานพบแล้วว่า สิ่งสุดท้ายที่อยากจะตายไปพร้อมกันที่สิ่งที่ทำอยู่ แม้บางครั้งมะนาวหวาอยากจะหยุด และโยนทุกอย่างทิ้งก็ตามที
วันนี้มะนาวหวานอยากจะส่งต่อแรงบัลดาลใจดี ๆ สำหรับหลายคนที่เลือกเดินบนเส้นทางของตัวเอง มะนาวหวานบอกเลยค่ะว่ามันไม่ง่ายเลย ที่จะเดินบนเส้นทางของตัวเอง
แต่......มะนาวหวานอยากจะบอกว่า ถ้าคุณเจอ คำว่า "ใช่" แล้วล่ะก็ มันคือสิ่งที่คุ้มมาก ๆ ค่ะ เพราะคุณจะมีขุมพลังที่ใหญ่กว่าคนอื่น ขาที่แข็งแรงกว่า จิตใจที่เด็ดเดี่ยวมากกว่า และความอดทนที่มีมากกว่าด้วยค่ะ (พิสูจน์มาแล้ว) คุณรู้สึกเหมือนใจจะขาด ถ้าสักวันคุณตัดสินใจจะวางมือ คุณจะหาทุกเหตุผลเพื่อให้ตัวเองทำมันต่อไป
มะนาวหวานคิดว่า ความสุขของชีวิตมันคือสิ่งนี้หรือเปล่า มันคงจะดีมากกว่านี้ ถ้ามะนาววหานได้ทำสิ่งนี้ไปพร้อม ๆ กับการมีรายได้ที่มากพอที่จะทำให้ตัวเองอยู่ได้แบบไม่เดือดร้อน มันคงจะดีกว่านี้ ถ้าสิ่งที่ทำงอกเงยเติบโตและเกิดผลเป็นต้นไม้ที่แข็งแรง
มะนาวหวานรู้ว่านี่คือสิ่งที่ใช่ ต่อไปคือทำยังไงให้มะนาวหวานมีรายได้ให้เอาตัวเองรอดจากสิ่งที่ทำอยู่ ทำไมเราต้องทำสิ่งที่ไม่ใช่ เพื่อรักษาสิ่งที่ใช่ มะนาวหวานเริ่มคิดแบบนั้นแล้วค่ะ
ตราบใดที่เป้าหมายยังได้ประโยชน์ และมะนาวหวานอยู่รอด มะนาวหวานเชื่อว่ามันจะหยั่งยืน ถ้ามะนาวหวานอยู่ไม่รอด ความหยังยืนก็อาจจะสั่นคลอน ! เพราะยังไม่แข็งแรงพอที่จะปล่อยมือ มะนาวหวานมีความสุขมากค่ะที่หาตัวเองเจอ เจอในสิ่งที่ตัวเองรักมากพอที่พร้อมจะทุ่มเท
โจทย์ต่อไปคือ มะนาวหวานจะรอดอย่างไรจากสิ่งที่ทำ ทำอย่างไรมะนาวหวานจะเลี้ยงตัวเองได้จากสิ่งที่ทำ มะนาวหวานเริ่มคิดแคบลง มองตัวเองมากขึ้น ๆ มะนาวหวานเริ่มมองภาพรวมลดลงเรื่อย ๆ มะนาวหวานเริ่มปรับตัวอย่างจริงจังแล้วค่ะ
มะนาวหวานจะต้องรอด เลี้ยงตัวเองได้จากสิ่งที่มะนาวหวานทำแล้วมีความสุข เพราะสิ่งที่สุขมันทำให้เราสามารถพัฒนาต่อยอดมันได้ และในที่สุดมะนาวหวานจะเชี่ยวชาญด้านนั้นต่อไป
เขียนอะไรไปเรื่อย ๆ
มะนาวหวาน (จักหยัง)
No comments:
Post a Comment